Alles Over Gekweekte Vis

2017-01-16T04:29:34+01:00december 20th, 2013|Voedingsadvies|1 Reactie

Laatste update: door

Alles Over Gekweekte Vis

Kijk je weleens achterop de verpakking van de vis die je koopt in de supermarkt? Als je iets verder kijkt kun je al snel zien of dit ‘vers gevangen’ vis is die natuurlijk is opgegroeid of het misschien gekweekte vis is.

Wat is gekweekte vis? Wat is het verschil met vis die gewoon in de natuur wordt gevangen en wat moet je weten voor een optimale gezondheid?

Iets meer informatie over gekweekte vis

Steeds meer mensen eten vis. Hierdoor is het niet altijd mogelijk om de oceanen maar leeg te blijven halen om aan de groeiende behoefte te voldoen. De visserij-industrie heeft geprobeerd om een aantal van de variabelen bij het vangen van vis te controleren door de meest populaire soorten vis, zoals zalm, forel en meerval te kweken.

Tijdens aquacultuur groeien vissen sneller dan de vissen die gewoon in de natuur opgroeien. Vaak zijn deze vissen ook zachter (dus zachter vlees) en hebber ze een rijkere smaak. Wanneer deze vissen worden ‘geoogst’ gaat het vaak zonder de stress en schade van een haakje of een net.

Aquacultuur blijft maar groeien

Momenteel zorgt aquacultuur ongeveer voor een derde van alle vis die als voeding wordt gebruikt over de gehele wereld (dit is inclusief schaaldieren). Dit cijfer wordt in de toekomst alleen maar groter aangezien er een steeds grotere wereldwijde vraag is naar vis waaraan we niet kunnen voldoen door wilde vissen te vangen.

Hoewel sommige populaire gekweekte vis - zoals forel, tonijn en zalm - ook in de natuur kunnen worden gevangen, zijn anderen, zoals tilapia en meerval, bijna alleen maar de gekweekte varianten.

Kweek kan verantwoord – maar zeker niet altijd

Viskweek kan op verantwoorde wijze worden gedaan, maar niet alle viskwekerijen zijn hetzelfde. Zo worden zalm en tonijn bijvoorbeeld in oceaan in vakken geteeld maar het nabijgelegen water is vaak verontreinigd met afvalstoffen, voedsel en antibiotica.

Er zijn gevallen van genetisch gemodificeerde aquacultuur vis die ontsnapt zijn in de directe omgeving waar ze de strijd aangaan met de omliggende wilde populatie, en er zijn studies waaruit blijkt dat vismeel, het belangrijkste component van visvoer voor carnivoor vissoorten (zoals zalm en tonijn geweest) een hogere hoeveelheid van giftige stoffen bevat. Bij giftige stoffen hebben we het dan vaak over dioxines, zoals PCB's (polychloorbifenylen), die zich ophopen in het vlees van deze gekweekte vis.

Omnivoor vis, zoals tilapia en meerval, worden gevoed via vegetarische pellets en hebben daarom deze dioxine problemen niet.

Het telen van vissen in de binnenlandse vijvers, in meren en in bassins is uiteindelijk minder invasief dan vis te telen in de oceaan (hoewel er enige bezorgdheid is over ongezuiverd afvalwater dat wordt geloosd uit slecht beheerde viskwekerijen en zo op die manier het grondwater verontreinigen), hierdoor zijn de minst schadelijke aquacultuurproducten dan normaal gesproken zoetwatervissen met een paar zoutwatervariëteiten die op land gekweekt worden (steur en tarbot).

De voor- en nadelen van natuurlijk gevang