__CONFIG_group_edit__{"jusilw5x":{"name":"Paragraph","singular":"-- Text %s"},"jusim8ni":{"name":"Quote Title","singular":"-- Text %s"},"jusimmum":{"name":"Quotation Marks","singular":"-- Image %s"},"jusimu0n":{"name":"Author Name","singular":"-- Text %s"},"jusin0tq":{"name":"Author Image","singular":"-- Content Box %s"},"jusin92w":{"name":"Quote Box","singular":"-- Content Box %s"},"jusinfv3":{"name":"Quote Block","singular":"-- Content Box %s"}}__CONFIG_group_edit__
__CONFIG_local_colors__{"colors":{"b0430":"Accent Color"},"gradients":{}}__CONFIG_local_colors__

Tijdelijk Gratis!

Het Koolhydraatarm 7 dagen menu. Download het receptenboek meteen.

Gezondheid Algemeen

Laatste Update: 1 november 2014

Wordt jouw kind online gepest? Alles over cyberpesten

0
(0)

cyberpesten

Met steeds grotere regelmaat lezen we in het nieuws dat pesten in het algemeen, en dus ook cyberpesten, de oorzaak is van veel ellende, soms met een dramatisch einde. Internet is een ideaal medium om te pesten, want er is immers geen fysiek contact. Je tikt een tekst in en je drukt op de entertoets. That’s it! Daarbij komt nog het feit dat een online-identiteit niet altijd dezelfde is als een echte identiteit.

Er zijn gelukkig al veel goede initiatieven in gang gezet om pesten en cyberpesten te voorkomen, om pesters bewust te maken van de gevolgen, om kinderen mondiger te maken, en om kinderen bewust te maken van veilig internet-gedrag.

Hoe kun je herkennen dat je kind gepest wordt?

Voor je kind is het leven thuis anders dan het leven op school en op straat. Je kind kan nog zo open zijn en veel met je bespreken, toch wordt het onderwerp fysiek pesten en online pesten niet openlijk besproken. Je kind zal zich er voor schamen en voelt het pesten als een bevestiging van het gevoel dat de gepeste persoon geen knip voor de neus waard is. Laten we eerlijk zijn: de gepeste kinderen zijn vaak al niet de kids die heel sterk in hun schoenen staan. Ze maken een moeilijke periode door in verband met de puberteit en voelen zich erg onzeker. Een proces waar iedere puber doorheen moet. Maar als er dan gepest wordt, dan worden al deze lastige gevoelens nog een stuk lastiger, met alle mogelijke gevolgen van dien.

Het is dus zaak om zelf de signalen op te vangen die er op zouden kunnen duiden dat je kind gepest wordt.

Laten we dit even op een rijtje zetten:

    • Je kind heeft last van kleine kwaaltjes, zonder direct aanwijsbare oorzaak. Denk hierbij aan een regelmatig terugkerende buikpijn en/of hoofdpijn.
    • Je kind heeft moeite om te concentreren op school. Dit is iets wat je overigens vaak pas te horen krijgt op het moment van een directe communicatie tussen jullie als ouder en een leerkracht.
    • Je kind heeft last van slapeloosheid. Dit is het logische gevolg van het feit dat deze zich zorgen maakt, gecombineerd met stress. Ook het begin van de nieuwe dag, de volgende morgen, speelt hierin een rol. Een nieuwe dag is immers opnieuw gepest worden.
    • Je kind zit plotseling vaker achter de computer dan normaal. Ook moet het opvallen dat het beeld vaak afgeschermd wordt, en dat je ontwijkende antwoorden krijgt als je vraagt wat je kind aan het doen is.
    • Je kind is erg nerveus van gedrag, en dan speciaal op de momenten dat je kind achter de computer zit.

Het is wel belangrijk om te zeggen dat de onderstaande gedragingen natuurlijk niet uniek zijn voor cyberpesten, maar het is in ieder geval een hint dat er wel degelijk iets aan de hand is, of het nu om (cyber)pesten gaat, of niet.

Je kind wordt online gepest: Wat nu?

Op het moment dat je zeker weet dat je kind online gepest wordt, is het natuurlijk zaak om hierover te praten. Belangrijk hierin is het feit dat je kind hierin nooit schuldig is, je kind is immers slachtoffer! Door deze houding krijgt je kind de gelegenheid om het hele verhaal te vertellen.

Oordeel hierin beslist niet. Geef geen reactie van: “Je had beter moeten weten dan een erotische video naar dat chatcontact te sturen!”

Het zal lastig zijn om je in te houden, maar toch is dit erg belangrijk. Een reactie zoals dit lost helemaal niets meer op, en drukt je kind alleen maar méér in het verdomhoekje waardoor deze verder niets meer gaat vertellen. Het is gebeurt, en daar is niks meer aan te veranderen. Het is nu zaak om een oplossing te zoeken zodat het gaat stoppen, en daarnaast een luisterend oor te zijn voor je kind.

Een paar tips over hoe je dit in de praktijk aan moet pakken:

      • Maak allereerst, samen met je kind, schermprints en afdrukken van alle chats. Dit kan erg handig zijn als er later toch nog meer problemen komen en je iets moet bewijzen of overleggen.
      • Blokkeer ongewenste contacten in het chatprogramma en in het mailprogramma.
      • Als de pestkop een bekende is, bijvoorbeeld iemand van school, licht dan ook de schoolleiding in. De kans is erg groot dat deze ook verantwoordelijk zijn voor fysiek pesten op school. De school heeft hier een duidelijke taak om dit op te pakken.
      • Leer je kind om mondiger te worden, om ‘nee’ te kunnen zeggen en om zelfverzekerder te worden. Schakel hierbij eventueel externe hulp in.

Om nog even verder te gaan op het laatste punt: Houding is alles om pesten tegen te gaan. De onderstaande video gaat over fysiek pesten, maar vaak is er een relatie met het cyberpesten. De pestkoppen uit de klas, gaan in de avond vaak gewoon online door. In de video worden een aantal zeer bruikbare tips getoond voor je kind:

Cyberpesten voorkomen

Persoonlijk denk ik dat pesten in het algemeen, en daarmee dus ook online pesten, beter voorkomen kan worden, of in ieder geval tijdig gesignaleerd moet worden. We kennen allemaal de voorbeelden van de verschrikkelijke gevolgen die zoiets ‘onschuldigs’ teweeg kan brengen. Maar hoe doe je dat? Ik zet even alle tips overzichtelijk op een rijtje:

  • Het grootste deel van de kinderen zal niets vertellen over online pesten, vaak uit schaamte. Probeer dus, ook als je wat ouder en meer gesloten wordt, toch de open communicatie te houden. Praat regelmatig over het onlinegedrag, hetzij direct, hetzij indirect. Op deze manier geef je je kind een opening als er iets vreemds aan de hand is.
  • Op het moment dat je een vermoeden krijgt dat het surfgedrag van je kind afwijkingen gaat vertonen, neem dan eens een kijkje in de browsergeschiedenis en/of eventueel de mailbox. Het is vaak niet gemakkelijk om dit ‘ongezien’ te doen, omdat alles met wachtwoorden afgeschermd is.
  • Schrijf je zelf in op Facebook, Twitter en andere social media, en word ‘vrienden’ met je kind. Op deze manier kun je vaak al heel veel te weten te komen door bijvoorbeeld de berichten op Facebook en de dagelijkse tweets te volgen.
  • Spreek openlijk met je kind over het veilig en verantwoord omgaan met internet. Wijs ze op de mogelijke gevolgen van persoonlijke informatie op internet, met name foto’s en video’s. Als eenmaal iets op internet overgenomen wordt is het nagenoeg ondoenlijk om dit weer te verwijderen. Je weet immers niet hoeveel kopieën er in omloop zijn. Dit geld natuurlijk helemaal voor erotisch getinte foto’s en video’s. Op zo’n moment heel erg spannend, en natuurlijk alléén maar bedoeld voor dat vriendje of vriendinnetje, maar als de relatie stuk gaat, weet je niet wat er met dat materiaal gaat gebeuren. In veel gevallen zijn dusdanige opnames het pressiemiddel bij het online pesten. In extreme gevallen zal er ook sprake zijn van afpersing: Een vicieuze cirkel wat dramatische gevolgen kan hebben.
  • Toon gemeende interesse in het surfgedrag van je kind. Ga samen achter de computer zitten en laat je kind zien welke sites jij bezoekt en waarom. Zo kan je kind ditzelfde laten zien, waardoor je een duidelijker beeld krijgt.
  • Het is een eenvoudig rekensommetje dat een beperkte toegang tot internet minder kans geeft op cyberpesten. Stel dus duidelijke limieten aan het aantal uren dat je kind de computer mag gebruiken, en het aantal uren internettoegang. Deze twee kunnen namelijk gescheiden worden. Met computertoegang kan je kind prima dat werkstuk of rapport schrijven, ook zonder internettoegang. Daarnaast is dit beter voor de concentratie omdat er geen afleiding is van mail en sociale media. Het beperken van internet en computertijd is sowieso een goede zaak. Kinderen spenderen over het algemeen veel te veel tijd online, en komen niet meer op straat. Ook de eindtijd limiteren, dus computer zet zichzelf uit om 10 uur in de avond, zal zorgen voor een betere nachtrust.
  • Veel kinderen hebben een internetaansluiting en computer op hun kamer. Na thuiskomst sluiten veel kinderen zich dus op in hun kamer, en je hebt geen flauw idee wat er gebeurt. Natuurlijk moet je je kind vertrouwen, maar kun je al die miljoenen anderen op internet vertrouwen? Het is beter dat je kind gewoon in de huiskamer een werkplek heeft voor huiswerk en computergebruik. Je kind kan best een eigen computer hebben, maar alleen op een openbare plek.

Controle van chat- en surfgedrag

De eerder genoemde tips om cyberpesten te voorkomen zijn soms lastig uit te voeren, omdat alles tegenwoordig afgeschermd wordt met passwords, wachtwoorden die je vaak niet kent van je kind. Ook daar is een oplossing voor: Er is namelijk hele goede software verkrijgbaar die geïnstalleerd kan worden op de computer van je kind. Deze software heeft dan verschillende functies:

  • Limiteren van computertijd en internettijd, zowel in tijdsduur als in begin- en eindtijd.
  • Bijhouden van een logboek van chatgesprekken en browserhistorie.

Je kunt dit soort software installeren in overleg met je kinderen, maar het is ook mogelijk om deze software onzichtbaar te installeren. Je wordt dan via mail op de hoogte gehouden van het online-gedrag van je kind. Een combinatie is natuurlijk ook mogelijk: Je bespreekt met je kind dat je software installeert om een limiet te stellen aan computer- en interneturen, terwijl je ‘ongezien’ ook inzicht krijgt in het surfgedrag en chatgedrag van je kind.

Waar ik persoonlijk hele goede ervaringen mee heb, is de Engelstalige software van KidsWatch(*). Het is betaalde software, maar beslist de moeite van het overwegen waard. Ik heb helemaal geen belangen bij deze software, dus doe er mee wat je wilt.

Tot slot…

Natuurlijk moet je je kind in principe kunnen vertrouwen. Je moet vertrouwen hebben dat je kind verantwoord om kan gaan met internet. Dat zal in veel gevallen terecht zijn, maar de vraag blijft of je al die andere internetgebruikers kunt vertrouwen. Je kind zit per definitie in een lastige periode in verband met de puberteit, en is dus erg gevoelig voor meningen.

Het controleren van het internetgedrag van je kind zou je meer moeten zien als een steuntje in de rug, en niet zozeer als controle omdat er wantrouwen is. Sluit in ieder geval nooit je ogen voor (cyber)pesten, want zoals we allemaal weten kan dit in extreme gevallen dramatisch eindigen.

(*) www.kidswatch.com

Waardevol artikel?

Geef ons hieronder dan een 5 sterren beoordeling! Alvast bedankt!

We are sorry that this post was not useful for you!

Let us improve this post!

Tell us how we can improve this post?


OVER DE AUTEUR:

Robert Jan Hendriks

Robert Jan Hendriks (RJ) is de oprichter en drijvende kracht achter OptimaleGezondheid. Zijn missie is om Nederland gezonder te maken door middel van kleine slimme aanpassingen in je leefstijl! Hij heeft zelf jarenlang te kampen gehad met gezondheidsklachten en helpt mensen naar een gezonder leven via de blog, trainingen, workshops en boeken.


Aanbevolen artikelen voor jou: 


Laat hieronder een reactie achter:

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met

{"email":"Email address invalid","url":"Website address invalid","required":"Required field missing"}
0 Shares
Tweet
Pin
Share