• Alles over de ziekte van Pfeiffer

Alles over de ziekte van Pfeiffer

2018-08-23T09:14:46+01:00augustus 26th, 2018|Algemeen|0 Reacties

De ziekte van Pfeiffer wordt ook wel de 'kusziekte' genoemd omdat het zich door contact met lichaamsvloeistoffen, en dan met name speeksel, verspreidt. De ziekte van Pfeiffer komt het meest voor bij tieners en jonge volwassenen. De symptomen bij kinderen zijn meestal te mild om op te merken en oudere volwassenen hebben doorgaans immuniteit voor het virus.

Maar als je de de ziekte van Pfeiffer actief hebt, weet je dat er iets mis is. Het meest voorkomende symptoom van Pfeiffer is extreme vermoeidheid, die weken, en soms zelfs maanden, kan duren. Gelukkig helpen natuurlijke behandelingen, zoals het innemen van antivirale kruiden, ontstekingsremmende voedingsmiddelen en essentiële oliën, je om door het ongemak heen te komen.

De symptomen van de ziekte van Pfeiffer

Mononucleosis, ook wel de ziekte van Pfeiffer genoemd, is een virale infectie die extreme vermoeidheid, hoge koorts en gezwollen lymfeklieren veroorzaakt. De symptomen van de ziekte van Pfeiffer verschijnen meestal 4 - 6 weken nadat de infectie heeft plaatsgevonden. Deze incubatietijd kan bij jonge kinderen korter zijn.

Veel voorkomende symptomen zijn onder andere:

  • extreme vermoeid
  • keelpijn
  • koorts
  • hoofdpijn
  • pijn in het lichaam
  • gezwollen lymfeklieren in de hals en onder de oksels
  • opgezwollen amandelen
  • uitslag
  • een gezwollen lever en/of milt

Drie veel voorkomende symptomen van de ziekte van Pfeiffer zijn keelpijn, koorts en vergrote en pijnlijke lymfeklieren in de hals. De klinische symptomen van de ziekte van Pfeiffer, en dat artsen helpt het te onderscheiden van andere virale en bacteriële keelinfecties, is echter een ernstige en invaliderende vermoeidheid, die samen gaat met de eerder genoemde symptomen en dat maanden nadat de infectie is verdwenen nog kan aanhouden.

De meeste mensen hebben een ongecompliceerde vorm van de ziekte van Pfeiffer, die binnen enkele weken vanzelf weer verdwijnt; sommigen ontwikkelen echter complicaties, waaronder obstructie van de bovenste luchtwegen, het chronisch vermoeidheidssyndroom, een neurologische ziekte, ernstige hematologische cytopenieën (een vermindering van het aantal bloedcellen), hepatitis en soms een ruptuur van de milt.

Volgens een onderzoek is een spontane ruptuur van de milt een zeldzame complicatie van infectieuze mononucleosis. Het komt bij 0,1% - 0,5% van de patiënten voor. De milt is binnen de eerste 4 - 6 weken na de symptomen van de ziekte van Pfeiffer kwetsbaar voor scheuren. Sommige symptomen van een vergrote milt omvatten pijn en gevoeligheid rond de milt, aan de linkerbovenkant van de buik, indigestie en zich ongemakkelijk voelen tijdens het eten en pijn bij diep ademhalen of bewegen.

Oorzaken en risicofactoren van de ziekte van Pfeiffer

Het Epstein-Barr-virus (EBV) is de meest voorkomende oorzaak van de infectieuze symptomen van de ziekte van Pfeiffer, maar ook andere virussen kunnen deze aandoening ook veroorzaken. EBV (ook wel bekend als het humaan herpesvirus 4) is één van de acht virussen in de Herpesfamilie en het is een van de meest voorkomende virussen bij de mens. Het virus komt over de hele we