• 15 gezondheidsvoordelen van pecannoten

15 gezondheidsvoordelen van pecannoten

2018-06-27T21:05:53+01:00juli 1st, 2018|Voedingsadvies|0 Reacties

Noten worden, als een knapperige en voedzame snack, steeds populairder. Pecannoten zijn één van de meest populaire eetbare noten en zijn afkomstig uit Noord-Amerika en Mexico. De pecanboom is een grote bladverliezende boom die tot de hickory-familie behoort. Een typische pecannoot heeft een boterachtige, rijke schil, die goudbruin van buiten en beige van binnen is. De kern neemt 40% tot 60% van de ruimte in de schaal in beslag. Deze kern heeft een gegroefd oppervlak en is iets ovaler van vorm. De pecannoot heeft een zoete, rijke en boterachtige smaak en textuur, die kan worden toegeschreven aan zijn hoge gehalte aan enkelvoudig onverzadigde oliën. Pecannoten hebben een vetgehalte van meer dan 70% wat het hoogste van alle noten is. Pecannoten in schil zijn het hele jaar door verkrijgbaar, terwijl de gepelde pecannoten vooral in de herfst verkrijgbaar zijn.

Pecannoten zijn er in verschillende groottes en je vindt ze extra groot, groot, middelmatig groot, klein en mini. Ze zijn ook verkrijgbaar in verschillende vormen zoals hele pecannoten, halve pecannoten, stukjes en fijngemalen. Hun rijke botersmaak maakt ze geschikt voor zowel hartige als zoete gerechten. De beroemde ‘pecanpie’ is een klassiek Zuid-Amerikaans gerecht dat de pecannoot als hoofdbestanddeel gebruikt. Rauwe pecannoten kunnen worden gezouten of gezoet en zijn dan een heerlijke snack. Ze kunnen ook over desserts, met name ijscoupes en ijsjes, worden gestrooid. Ze worden ook veel gebruikt in zoetwaren als toevoeging aan koekjes, snoep en gebak. Pecannotenboter is een populaire spread voor brood, toast enz.

Waar komen pecannoten vandaan?

Pecannoten zijn het product van de hickory-boom, die ook wel bekend staat als Carya illinoinensis. De bomen zijn inheems aan Centraal- en Zuid-Noord-Amerika en werden al eeuwenlang vóór de komst van Europese kolonisten door de inheemse Amerikanen als voedingsbron gebruikt. De planten werden pas gedomesticeerd toen in de 17e eeuw de eerste plantages met pecannoten in Mexico werden gevestigd. De noten hebben een kenmerkende rijke, boterachtige smaak die vaak voorkomt in zuidelijke desserts. Pecannoten worden ook in verschillende hartige gerechten gebruikt.

De bomen kunnen, als ze in een gunstig gematigd klimaat staan en goed worden verzorgd, honderden jaren leven en noten produceren. Veel oude pecanboomgaarden produceren door verschillende generaties van cultivatie al generaties lang noten. De bomen zijn bladverliezend en laten hun bladeren in de winter vallen om energie te besparen en nieuwe groei in de lente uit te brengen. Pecannoten behoren samen met walnoten tot de Juglandaceae-familie en de bladeren van de twee bomen lijken erg op elkaar en verschijnen in nauw samengestelde eenvoudige rijen op de tak.

De pecannoten verschijnen in de herfst. De schillen zijn langwerpig van vorm en leveren eivormige noten met een zeer hoog vetgehalte. Het hoge vetgehalte van pecannoten zorgt ervoor dat ze heel gemakkelijk ranzig worden, dus moet je voorzichtig zijn met pecannoten om ervoor te zorgen dat ze eetbaar blijven. Na het oogsten kunnen pecannoten geheel in hun schil achterblijven of met behulp van een vacuümdrukeenheid worden gepeld. De noten worden verpakt voor de verkoop, gemalen tot pecannotenschaafsel of geperst om pecannotenolie te maken.

Wanneer je hele pecannoten in de schil koopt, zoek dan naar noten met schillen zonder tekenen van scheuren of gaten. Wanneer je heen en weer schudt, moeten de noten niet rammelen, omdat dit suggereert dat ze uitgedroogd zijn. Gepelde pecannoten moeten er mooi vol uitzien en geen tekenen van verschrompeling of rimpelvorming vertonen. De noten moeten op een koele, droge plaats totdat ze worden gebruikt worden bewaard of als de consumenten niet zeker weten wanneer ze deze gaan gebruiken worden ingevroren.